این روزها اکثر رد صلاحیت شده ها را تایید می کنند، و مردم هم به این فکر خواهند کرد که اگر وارد صحنه نشوند شکست اصلاحات قطعی است، در نتیجه وارد بازی می شوند و فاجعه تکرار می شود. این روزها بیشترین کسانی که سود می برند آژانس های تبلیغاتی خواهند بود. از همین الان میلیاردها تومان پول برای انتخابات دارند کنار می گذارند که برای چاپ پوستر و غیره استفاده شود. امروزه شاهد زیر پا گذاشته شدن بسیاری از شعارهای اولیه انقلاب توسط انقلابیون و مسلمانان دو آتشه هستیم. این مسیری که می روند ره به ترکستان دارد ولی هنوز باور نکرده اند. در تمام حرکت های اجتماعی تعدادی سودجو پیدا می شوند که با سوء استفاده از شرایط جیب های خود را پر می کنند و همین امر باعث می شود مملکت ثروتمندی مانند ایران با فقر مواجه باشد. اگر این همه بودجه انتخابات را برای امری بهتر مثل سیر کردن شکم ملت خرج می کردند و به جای برگزاری نمایش بزرگ مجلس با این کیفیت را تعطیل می کردند بهتر نبود؟ مجلسی که بحث های نمایندگانش مو جب خنده و تمسخر است و مصوباتش در بسیاری موارد نا کارآمد و به درد نخور واقعا چه کاربردی دارد؟
فکر می کنم هیچگاه در زندگی دنبال نمایندگی مجلس نمی روم چون تنها حرف می زنند و عمل ندارند. باید فکری اساسی برای این مملکت و اساس آن بشود و این فکر را باید عموم مردم انجام دهند. من به عنوان یک فرد از این جمع رای خود را ممتنع و به نفع اکثریت اعلام می کنم.